Józef Szermentowski (1833-1876), Portret kobiety w czepcu, 1865r.

Józef Szermentowski (1833-1876)
Portret kobiety w czepcu,

ol/pł
sygn.. ld.: Joseph Szermentowski Paris 1863
oprawiony w złoconą XIX wieczną ramę.

 Józef Szermentowski, malarz i rysownik, jeden z prekursorów realizmu
 w nurcie malarstwa pejzażowego i rodzajowego w sztuce polskiej.
 W 1860 roku otrzymał stypendium rządowe i wyjechał na studia do Paryża.
 Urodzony w 1833 w Bodzentynie w pobliżu Kielc,
 zmarł w 1876 w Paryżu

Pierwszym jego nauczycielem był Franciszek Kostrzewski, następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1853–1857) pod kierunkiem Chrystiana Breslauera i Juliusza Kossaka. Uczęszczał także do Klasy rysunkowej Wojciecha Gersona w Warszawie.
W 1860 wyjechał jako stypendysta do Paryża, gdzie pozostał już do końca życia.
Był przyjacielem Cypriana Kamila Norwida.
W okresie warszawskim malował widoki okolic nadwiślańskich i świętokrzyskich (Widok Sandomierza), w latach następnych doszły motywy górskie, parkowe, leśne (Las dębowy) oraz sceny z życia wsi i małych miast (Oracz, Pogrzeb chłopski, Widok rynku w Szydłowcu).
Był wrażliwy na krzywdę ludzką (Sieroty, Biednemu wiatr w oczy wieje, Poddaństwo).
Jako pierwszy polski pejzażysta studiował naturę z uwzględnieniem czynników światła i cienia (Odpoczynek oracza, Kościół wiejski, W parku).
Na twórczość Szermentowskiego wpływ mieli pejzażyści holenderscy z XVII w. i współcześni artyście pejzażyści francuscy działający w okolicach Barbizon